Kennismaking: Wie ben ik? 

Mama, dochter, vriendin, buurvrouw, collega ... 
Ik ben ze allemaal en ook niet meer. 
Omdat ik in al die rollen mezelf verloren was. 
Ik gaf stukjes van mezelf aan iedereen, en stond er uiteindelijk van versteld dat ik uit elkaar was gevallen.. 
Achteraf bekeken: logisch. 

Afkeuring

Ik was zo angstig voor de afkeuring van een ander en zocht hopeloos naar de goedkeuring van iedereen rondom mij. Alleen, ik wist niet dat het antwoord in mijzelf lag. Door heel veel vallen en opstaan, reflecteren, naar mezelf durven kijken, door donkere nachten van de ziel te gaan, mijn schaduwkanten te omarmen en lief te hebben, ben ik mezelf terug gaan ontdekken. 

Tjonge, ik was een controlefreak. Ik probeerde alles en iedereen rondom mij te controleren, met het uiteindelijke doel: LIKE ME! Alleen, ik was mezelf dus totaal niet, omdat ik mezelf in 1001 bochten wrong, maar wie vonden ze dan eigenlijk leuk? Mij alvast niet, want die was ik niet. 

Labels


Dus, vandaag gooi ik die labels van me af. Ik ben nog een mama - dochter - vriendin - buurvrouw - collega, maar ze bepalen me niet meer. Ik ga me niet meer aanpassen om in iemand anders zijn of haar plaatje te passen van perfecte .... ( vul maar in). 
Ik heb een hele weg afgelegd van Wie moet ik zijn om bij op een goed blaadje te staan  naar Let me be me or let me be. 


Ik wou zo graag die diepe verbindingen met anderen, ik wou zooo graag gewoon de vrijheid om mezelf te kunnen zijn. Maar ik liep verloren. De hele tijd. Gelijk een flipperkast. Ik paste mezelf constant aan, ik leefde in mijn hoofd in plaats van in mijn lichaam. Ik had mezelf afgesloten van mijn gevoelens. Tijdens mijn postnatale depressie was ik letterlijk een Ijskoningin: alles was vlak. Ik ging niet hoog en niet laag met mijn gevoelens. Alles was koud. Verschrikkelijk vond ik dat toen. Maar nu ben ik daar zo intens dankbaar voor. 

Een burn out, een post natale depressie, een moord in de familie en een scheiding later kan ik zeggen: het waren allemaal 'cadeaus'. Om mezelf te 'vinden'. 

kwijt zijn


Ik plaats 'vinden' bewust tussen aanhalingstekens. Want ik kan mezelf niet kwijt zijn natuurlijk.  Ik ben gewoon het Goddelijke in mezelf terug gaan omarmen. Want dat hebben we allemaal in ons. Ik mag mijn grenzen aangeven, ik mag ze ook bewaken èn ik mag er naar handelen. Allemaal omdat ik het mezelf waard vind. Zonder egoïstisch te zijn. 

Ik besef dat ik een Spiritueel Wezen ben, met een lichamelijke ervaring. Niet omgekeerd :) . En dat was voor mij zo bevrijdend. Lighten Up! Tis echt allemaal zo erg niet als het lijkt. It's a GAME. Let's PLAY! 

JOUW BEURT

Laat me weten wie jij bent of wat je hierin herkent. Ik hoor het zo graag. 

Liefs ♥️♥️♥️
Tiziana


Je kan me  hier ook vinden op Facebook!




-- 
Helpt deze blog jou? 

Ik hoop van wel natuurlijk, want heel regelmatig schrijf ik met plezier om jou te helpen en te ondersteunen om je hart en je ziel terug in verbinding te brengen en van hieruit te leven. 
Wil jij dit delen omdat jij ook mee wilt helpen de wereld vanuit het HART te laten leven? 
Zoveel liefs
Tiziana 

0 Comments

Leave a Comment